นี่คือภาพถ่ายเนบิวลานายพราน M42 จากกล้องถ่ายภาพ Advanced Camera for Surveys (ACS) ของกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล เมื่อปี พ.ศ. 2549 แสดงถึงมุมมองที่ชัดเจนที่สุดเท่าที่เคยมีมาของเนบิวลานี้ นักดาราศาสตร์ใช้ภาพถ่าย 520 ภาพ ที่ถ่ายผ่านแผ่นกรองแสง 5 แบบ เพื่อสร้างภาพนี้ขึ้น และยังเพิ่มภาพถ่ายจากกล้องบนโลกเพื่อให้ครอบคลุมขนาดเชิงมุมเท่าดวงจันทร์เต็มดวง
เนบิวลานายพรานเป็นตัวแทนแห่งการก่อกำเนิดดาวฤกษ์ที่อยู่ห่างจากโลกประมาณ 1,500 ปีแสง ดาวฤกษ์มวลมากอายุน้อยที่ก่อร่างสร้างตัวตั้งแต่เป็นกลุ่มแก๊สเบาบาง รวมกันเป็นกลุ่มแก๊สหนาแน่น จนกระทั่งยุบตัวจุดปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันที่ใจกลาง และเปล่งแสงออกมา
เนบิวลานายพรานมีดาวฤกษ์สมาชิกมากกว่า 3,000 ดวง บางดวงก็ไม่สามารถมองเห็นได้ในช่วงคลื่นแสงที่ตามองเห็น เนื่องจากอยู่ในบริเวณที่เต็มไปด้วยฝุ่นและแก๊สอันหนาทึบที่สลับซับซ้อนราวกับว่าอยู่ในแกรนแคนยอน ในส่วนใจกลางของเนบิวลานายพรานเป็นดาวฤกษ์ที่มีอายุน้อยที่สุดในกาแล็กซีทางช้างเผือก กระจุกดาวนี้เรียกว่า “Trapezium” ที่มีดาวเรียงตัวเป็นรูปสี่เหลี่ยมคางหมู รังสีอัลตราไวโอเลตจากดาวกระจุกนี้ได้เบิกโพรงแก๊สภายในเนบิวลาให้กระจายตัวออกไปเป็นวงกว้าง
แสงจ้าที่มุมบนซ้ายของภาพมาจากดาวฤกษ์ในเนบิวลา M43 เป็นบริเวณเล็ก ๆ ที่เรียกว่า “เนบิวลานายพรานขนาดจิ๋ว” เพราะมีดาวหลักเพียงดวงเดียวที่พ่นลมอนุภาคที่มีประจุ ปัดเป่าแก๊สและฝุ่นโดยรอบให้ขยายตัวออกไป
ดาวสีแดงจาง ๆ ด้านล่างของภาพคือดาวแคระน้ำตาลจำนวนมหาศาลที่กล้องจับภาพได้ครั้งแรก เป็นวัตถุอุณหภูมิต่ำที่มีขนาดเล็กเกินกว่าจะเป็นดาวฤกษ์ได้ เนื่องจากไม่สามารถจุดปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันที่ใจกลาง จึงมีแสงสว่างจางมากตามที่ปรากฏตามขอบเนบิวลา
เรียบเรียง : วทัญญู แพทย์วงษ์ - เจ้าหน้าที่สารสนเทศดาราศาสตร์ สดร.
อ้างอิง : https://www.nasa.gov/image-feature/a-peek-inside-the-orion-nebula
แสดงความคิดเห็น